İNSAN OLMAK

Birazdan yazacağım konu üzerinde, daha doğrusu konunun kişiliğimle ilgili olan bölümü üzerinde çok düşündüm.
Allah muhafaza ben Müslüman olmamış olsaydım
Ve Avrupa’da yahut daha batı da bir yerlerde yaşamış olsaydım
İslam Coğrafyası üzerinde ki bu kan ve gözyaşına nasıl bakardım.
Evet bu konuyu çok düşündüm,
Ben asla tepkisiz kalamazdım! Kalmamalıydım!
Çünkü bir din ve medeniyet istilasından öte
Bu bir vahşettir, zulümdür,soykırımdır!
Evet soykırımdır!
Bir ülkenin tarihini yakıp yıkmak soykırım değil midir?
Bir ülkeye yalan dolanla saldırıp talan etmek nedir?
Irak, Afganistan, Çeçenistan, Bosna…
Ve zulümün daniskasına maruz kalan Filistin!
Bu ne öfke, bu ne hınç?
Bu hangi ezelden gelen kin?
Gazete ve televizyonların rutin haberi Filistinlilerin öldürülmesi…
Iraklıların katledilmesi…
Ben insanım diyen hangi canlı bunlara kayıtsız kalabilir?
Yada nasıl kalabilir?
Yahu dinimizi karıştırmadan bakalım.
Bakmadık mı?
Türkler Yahudileri kaç zulümden kurtardı?
Bu kundaktaki çocuklar hangi Yahudiye ne yaptı?
O Irak’ta ki ihtiyarlar hangi Amerikalıya ne yaptı?
Bir şey yapmadıkları için mi saldırıya maruz kalıyorlar?
Bu ülkelerde hiç insaf sahibi kimse yok mu?
Şimdi bu haberleri görüp okuduktan sonra nasıl beddua etmeyelim.
Nasıl kıyameti istemiyelim.
Hele bu gün -28 Haziran- Yahudilerin Gazze önünde ki tanklarını gördüğüm de “Ya Rabbi! Yardımın nerde?
Neden yardımından bu kardeşlerimizi mahrum ediyorsun.
Bizim ellerimizle yaptıklarımız yüzünden onları cezalandırma Ya Rabbi!
Ya Rabbi! İmdat! İmdat! İmdat!”
Yanaklarıma gözyaşları
Ve aynı ılıklıkta kan yüreğime boşalıverdi.
Öyle sanıyorum ki çoğumuz;
Yaptıklarımızdan ve yapmamız gerektiği halde yapmadıklarımızdan
Söylediklerimizden ve söylememiz gerektiği halde söylemediklerimizden sorgulanacağımızı unutmuşuz.
Elimize iki pankart alıp bir yürüyüş yapalım.
Dilimizde ki prangayı çözüp “ Zulme Hayır” diyelim.
Zulme rıza göstermediğimizi gösterelim.
Zalimlerden olmadığımızı, onların yaptıklarını tasvip etmediğimizi haykıralım.
Haykıralım da zalimlere karşı mazlumların yanında olduğumuz belli olsun.
Zalim babamız olsa da safımız belli olsun.
Yoksa o kızgın ateşe çok mu dayanıklıyız.
Cenab-ı Allah Azze ve Celle Kur’an-ı Kerim’de mealen;
“O apaçık bela (Kıyamet)…
Nedir o çarpacak bela.
O çarpacak belanın ne olduğunu ne bildirdi ki sana?
O gün insanlar çırpınıp yayılan pervaneler gibi atılacaktır.
İşte o zaman tartıları ağır basan kimse,
Artık hoşnut olacağı bir hayat içindedir o.
Fakat tartıları hafif gelen kimse,
O vakti onun anası Haviye’dir
Ve bildin mi Haviye nedir?
Kızışmış bir ateştir! Buyuruyor. Karsa Suresi 1-11

O kızmış ateşten sakınmak isteyenler dikkat edin cehennem çok yakınımızda,
Ve cennette çok yakınımızda.
Ya Rabbi! Zalimlerden ıslah olmayacakların helakını artır.
Bozgunculuk ve fesatçılıkta yarışanlardan,
Kan ve gözyaşları ile beslenenlerden,
İnsanları, kardeşleri birbirine düşürenlerden ıslah olmayacakların helakını artır!
Şüphesiz ki güçlülerin en güçlüsü Sensin, Sen!
Amin.   Selam ve Duâ ile …

Lokman HAMİTOĞLU