Aşk olmadan şiir olmaz.
Şiirsiz aşk olur ama bence zayıf bir aşk olur.
Sübjektif baktığımda şiiri daha çok erkeklerin yazdığını düşünürüm.
Objektif baktığımda da yine aynı şeyi görürüm.
Fakat burada ince bir husus vardır.
O da erkeklerin bayanlara göre daha özgür olmaları.
Aşklarını söylemekten çekinmemeleri.
Tabi bu bayanların şiir yazmadığı yahut az yazdığı anlamına gelmez.
Ve bu konudaki başka bir gerçek bayanların şiirlerini daha çok kendilerine saklamaları gerçeğidir.
Şiiri paylaşmak da ayrı bir cesaret örneğidir.
Şiir defterinde kaldıkça sana ve yazılana hitap eder ama defterden çıktıktan sonra dileyen bir parça o şiirden alır ve şiir genelleşir
Asıl yazmak istediğim konu şiirin başlama noktası.
Şiir aşkla başlar
İstisnalar dışında bu aşk beşeri bir aşktır.
Hani üç nasihat hikayesi vardır.
Adamın biri uzun yıllar gurbette çalıştıktan sonra sılaya döner.
Yolda nasihat satan birinden biriktirdiği tüm paranın üçte biriyle bir nasihat satın alır.
Daha sonra “Gönül Kimi Severse Güzel Odur.” Nasihati sayesinde çok zengin olur ya
İşte gönül kimi severse şiir onadır.
Fakat bir şeyi atlamamak ve çok dikkat etmek lazım. O da şu ki;
Kişi sevdiğini ilahlaştırmak yerine onu yaratanı da düşünmeli, düşünmek zorunda.
Maazallah körü körüne aşkların sonu hüsran ve felaket olabilir.
Geçmişe baktığımızda ilahi aşkı en iyi ifade eden mısralar Yunus Emre’ de görülür.
Keza Mevlana Hazretleri de öyledir.
Günümüze baktığımızda maalesef metaeryalist bir anlayışın hegamanyası var.
Rasyonellik diplerdeyken irrasyonellik zirvelerde geziyor.
Tabi bazı istisnalarda yok değil.
Bu istisnalar içinde en çok dikkati çeken Yusuf İslam, Sami Yusuf, Dursun Ali Erzincanlı’ yı söyleyebiliriz.
İlahi aşka giden yolun eşiğinde olarak da bu isimleri görebiliriz.
Tabi bilemeyiz belki de bu değerler önce Nebiler Serverinin havuzunda iyice yüzmek istiyorlar.
Ki o havuza girenleri oradan çıkarmak tek aşak da ilahi aşktır.
Zaten o gönül bağı da çoğu zaman öyle kurulur - Hatta genelde-
Kimi vardır. O gönül bağından erken yol alır kimi de geç ...
Nitekim o yol en hakiki, hakikatli yoldur.
Yaradanını Yaradandan ötürü sevmek.
Ve yaratılanın batımını idrak etmek.
Asıl meselede burda.
Çok güzel bir manzaraya vurulmak güzeldir.
Ama o manzaranın asıl sahibini bilmek çok daha güzeldir.
Aşık olmak güzeldir.
Ama aşkı aşkı yaratana aşık olmak çok daha güzeldir.
Ve maşuka şiir yazmak güzeldir.
Ama maşukun Halık’ ını bilmek ve O’ na yazmak çok daha güzeldir.
Aşık olup yazamamayı söylerseniz.
O da çok olağan ...
Ama aşıksanız ve şiir yazamıyorsanız
Peki güzel sözler de söylemiyor musunuz ?
Muhakkak söylüyorsunuzdur.
En azından sevdiğinize ismiyle hitap etme yerine “Canım” türünden güzel bir kelimeyle hitap ediyorsunuzdur.
Öyleyse !?
Can-ı gönülden Rabb’i Rahim’ i analım
Ve O’ nu andığımızda yalnız Allah demektense Cenab-ı Allah diyelim.
Allahu Teâlâ, Allahu Subhanehu ... diyelim.
Saygı gösteren sevgi bulur.
Seven muhabbet bulur.
Muhabbet dostluk getirir.
O’ nu bulan, O’ nunla dost olan neyi kaybetmiş olur ?
O’ nu kaybeden, O’ na asi olan neyi kazanmış olur ?
Mübarek üç aylardayız. Daha fazla istiğfar, tesbih ve tevekkül ...
Subhanallahi ve bihemdihi.
Lailaheillallah . Selam ve Duâ ile ...
Lokman HAMİTOĞLU
Şairin görevi süslü kelimeler bulup, bunları yanyana dizmek değil, Şairin görevi; yaşadığı devri ilgilendiren konularda hislere tercümen olmaktır.
