Sözün bittiği bazı yerler vardır, zamanlar vardır…
İşte sözün keenlemyekün olduğu zaman ve yer Filistin’dir!
Bahçeye çıkıyorum, bahçem kan revan…
Volta atayım diyorum ayaklarıma küçücük çocukların cesetleri takılıyor…
Koğuşun içine giriyorum o ölüm kokusu…
Yaralıların çığlıkları…
Anne ve babaların, yaşlı ve çocukların hıçkırıkları çarpıyor yüzüme…
İşte o an koğuşun lambaları sönüyor!
Sularımız kesiliyor!
Aşımıza neşter atılıyor!
Ve boğazıma takılıyor düğümler…
Gözlerimin barajları patlıyor!
Hapislik…Vız gelen hapislik zindana dönüşüyor…
Medrese-i Yusuffiye diye bildiğim hapisliğim kabire dönüşüyor!
Umursamamak!!!
Hayır ben insanım ve umursuyorum!
Kalbim sıkışsa da ısrarla Filistin’le ilgili haberleri izliyorum.
Ben nasıl bu haberlere, vahşet, katliama tarafsız kalırım.
Ben tarafsız değilim!
Ben Filistinliyim!
Ben Filistin’in bastığı o toprağım!
Ben Filistin’ in yanan eviyim!
Filistin’e ve Filistinlilere sıkılan her kurşunu yüreğimde hissedemeyeceksem,
Orayı, o vahşeti görmezden geleceksem,
Ben İNSAN değilim!!!
Ben düşünmek zorunda olup düşünmediklerimden
Yazmak zorunda olup yazmadıklarımdan sorguya çekileceğimi biliyorum!
Ben ağlamam gerektiği halde gülemem!
Kardeşlerim aç ve susuzken karnımı tıka basa doyuramam!
Ben tarafsız olamam.
Ben haklıdan yanayım, mazlumdan yanayım, ezilmişten, ezilenden yanayım!
Ben tüm zalimlere karşıyım.
Ben İsrail’i, tel’i, Filistin’e destek mitingine katılamıyorum!?!
Siz katılıp çağlayan’da çoğalıp yandınız mı?
Veya yanıp çağladınız mı?
Ben hem yandım hep çağladım…
Lokman Hamitoğlu
Şairin görevi süslü kelimeler bulup, bunları yanyana dizmek değil, Şairin görevi; yaşadığı devri ilgilendiren konularda hislere tercümen olmaktır.
çok iy gidiyorsun lokman harikasın böyle güzel yazılar ve paylaşımlar rep puansız kalmaz....